Hij was ervan overtuigd dat zijn geliefde hond stervende was aan een ongeneeslijke ziekte, maar op een dag zag hij in zijn hol een onbekende vrouw en 12 puppy’s. Het geheim dat deze vrouw onthulde, bracht iedereen in shock.
Op de bergpas van Ronan waren de mensen gewend niet alleen bang te zijn voor sneeuw, lawines en wolven. Men geloofde dat sommige geheimen van de koninklijke familie beter nooit buiten de paleismuren mochten komen. Prins Leon had deze gesprekken al van kinds af aan gehoord, maar hechtte er nooit waarde aan. Tot de dag waarop zijn trouwe vriendin, een enorme sneeuwwitte hond genaamd Luna, plotseling ziek werd.
Luna was groter dan een gewone wolf en ongelooflijk sterk. Ze had Leon ooit gered van een wild beest toen de prins pas tien jaar oud was. Ze groeiden samen op, en voor Leon was ze allang niet meer zomaar een hond, maar een echte vriendin.
Maar nu zeiden de genezers dat er bijna geen hoop meer was.
— Bedoelt u dat ze gaat sterven? —vroeg Leon zachtjes.
De hoofdgenezers Marcus sloeg zijn ogen neer.
— De ziekte vordert te snel. We hebben alles gedaan wat we konden.
— Nee. Jullie weten gewoon niet wat er met haar aan de hand is.
— Leon, soms staan zelfs koninklijke artsen machteloos.
De prins maakte geen ruzie. Diezelfde nacht daalde hij af naar de oude stenen holte waar Luna zich gewoonlijk tegen de koude wind beschutte. Hij wilde de laatste uren bij haar doorbrengen en afscheid nemen van zijn vriendin, die zijn hele leven lang bij hem was geweest.
Maar nauwelijks was hij naar binnen gegaan, of hij bleef staan.
Diep in de grot lag Luna op het stro, en naast haar sliep een onbekende vrouw. Haar haar was vurig rood en haar gezicht was mooi, als dat van een bosfee. Ze droeg versleten en gescheurde kleren, en om haar heen dromden twaalf kleine, sneeuwwitte puppy’s. Ze waren allemaal volkomen rustig en drukten zich tegen de warme vacht van Luna.
— Wie is zij? —vroeg Leon hardop, zonder zich te kunnen beheersen.
De vrouw werd wakker en hief langzaam haar hoofd op.
— Kom niet dichterbij.
— U bent in het hol van mijn hond gedrongen en geeft me nog bevelen ook?
Ze keek hem recht in de ogen en antwoordde:
— Bent u de prins? Dan moet ik u iets vertellen dat iedereen om u heen voor u heeft verzwegen.
Leon verstijfde.
— Waar heeft u het over?
— Ze is niet ziek —zei ze terwijl ze zachtjes over Luna’s rug streek—. De mensen aan wie uw vader het meest vertrouwt, verbergen wat er achter de paleismuren gebeurt. En ik moet u nog voor iets waarschuwen.
Hij deed een stap naar voren.
— Wie bent u? Hoe weet u dit allemaal? En waarom juist nu?
De vrouw zweeg lange tijd, en toen sprak ze enkele woorden die het gezicht van de prins deden veranderen.
Het verhaal van de mysterieuze vreemdeling schokte Leon niet alleen – het moest het leven van het hele koninkrijk veranderen.
Het vervolg staat in de reacties…
Amelia keek Leon aan en vertelde eindelijk de waarheid.
— Luna is geen gewone hond. Vijftien jaar geleden maakte ze deel uit van een roedel witte winterwolven die buiten de muren van het koninkrijk leven. Ooit raakte ze gescheiden van de roedel en raakte ze zwaargewond. Uw vader vond haar als eerste.
Leon luisterde aandachtig naar het verhaal.
— Maar mijn vader zei dat hij haar als pup had gevonden…
— Hij heeft je nooit het hele verhaal verteld. Men waarschuwde hem dat een wild dier gevaarlijk kon zijn, maar hij luisterde naar niemand en bracht Luna naar het paleis.
Amelia vervolgde:
— Een paar maanden geleden wist Luna per ongeluk buiten de muren te komen en vond ze haar oude roedel weer terug. Ik zag haar daar en volgde haar terug naar hier. Ik heb me hier niet verstopt om haar kwaad te doen. Ik wilde haar beschermen.
Leon balde zijn vuisten.
— Waartegen?
— Tegen uw genezer. Marcus ontdekte dat Luna zwanger was. Hij vreesde dat haar jongen wild en gevaarlijk zouden opgroeien, en daarom begon hij haar in het geheim te vergiftigen.
— Ik heb haar geen vergiftigd voedsel gegeven en heb er alles aan gedaan om te voorkomen dat het gif haar voortijdig zou doden. Vanavond heeft ze twaalf gezonde puppy’s geboren. Ik heb haar kunnen redden, maar Luna is te zwak. Nu heeft ze verzorging, rust en een lange behandeling nodig.
Leon knielde naast haar neer en legde voorzichtig zijn hand op haar hoofd.
— Kan ze dan nog leven?
— Als u net zo voor haar vecht als zij haar hele leven voor u heeft gevochten, heeft ze een kans.
Leon keek naar de twaalf kleine puppy’s en stond toen op.
— Dan zal ik er alles aan doen om haar te laten overleven.
Maar daarmee was het verhaal nog niet afgelopen.
Toen hij de hele waarheid hoorde, gaf Leon opdracht tot een onderzoek en ontdekte dat Marcus niet de enige was die bij de samenzwering betrokken was. Verschillende invloedrijke edelen wisten van de geheime vergiftiging van Luna en hielpen het misdrijf te verbergen omdat ze haar nageslacht wilden vernietigen.
Hij ontnam de samenzweerders hun titels en beval dat ze voor de rechter werden gebracht, en iedereen die bewust had geholpen de waarheid te verbergen, werd uit het koninkrijk verbannen.
Luna bleef in haar hol met haar twaalf puppy’s. Leon kwam elke dag bij haar tot ze langzaam haar kracht herwon.
En een paar maanden later stond de sneeuwwitte wolvin voor het eerst op en liep naar de prins.
