Om voor altijd van zijn vrouw af te komen, beval de rijke man zijn lijfwachten haar in een enorme zak te stoppen en in een bassin met krokodillen te gooien. Hij zat naast zijn jonge minnares rustig te wachten tot alles voorbij was, maar kon zich niet voorstellen hoe die verschrikkelijke daad zou aflopen.
Toen Mark zijn toekomstige vrouw Emma voor het eerst naar het enorme buitenhuis bracht, was het meisje het meest verbaasd, niet over de luxueuze kamers en de dure auto’s op het erf.
Achter het huis lag een enorm bassin, omringd door een hoge metalen omheining.
In het water leefden krokodillen.
Mark was al sinds zijn kindertijd dol op deze roofdieren, en toen hij rijk werd, verkreeg hij alle nodige vergunningen en bouwde voor hen een speciaal bassin rechtstreeks op het terrein van zijn huis. Hij voerde de dieren zelf, kende elk van hen en grapte voortdurend dat hij zijn krokodillen veel meer vertrouwde dan mensen.
— Ze zullen hun baas nooit verraden —zei de man vaak.
Emma vond dit allemaal vreemd, maar na jaren van huwelijk raakte ze eraan gewend.
Ze woonden elf jaar samen. Al die tijd bemoeide Emma zich bijna niet met de zaken van haar man, totdat ze op een dag per ongeluk documenten vond in zijn kantoor die Mark duidelijk niet van plan was haar te laten zien.
Het bleek dat Emma jaren geleden, na de dood van haar vader, een groot stuk grond bij de stad had geërfd. De vrouw was het bijna vergeten, omdat haar man zich met alle documenten bezighield.
Maar nu ontdekte ze dat de waarde van de grond tientallen keren was gestegen.
Een groot bouwbedrijf bood een enorm bedrag voor het stuk grond, en Mark was de verkoop al bijna overeengekomen, hoewel de grond aan zijn vrouw toebehoorde.
Hij had alleen haar handtekening nodig. Diezelfde avond legde de man de documenten voor Emma neer.
— Teken hier. Het zijn gewone papieren over ons vermogen.
Maar Emma kende de waarheid al.
— Ik teken niets. Morgen ga ik naar een advocaat en regel ik de grond zelf.
Mark keek haar enkele seconden zwijgend aan.
Hij begreep heel goed dat als zijn vrouw de documenten zou gaan controleren, ze veel meer zou ontdekken. De afgelopen jaren had de man verschillende grote transacties op haar naam afgesloten en een deel van het geld naar zijn eigen rekeningen overgemaakt.
Als Emma naar een advocaat ging, kon alles aan het licht komen. En Mark had zijn luxe leven te lang opgebouwd om nu alles te verliezen.
Bovendien was er de afgelopen zes maanden een andere vrouw naast hem: een jonge blondine genaamd Selena. Mark had haar beloofd dat Emma binnenkort niet meer in hun leven zou zijn.
Maar een scheiding loste het probleem niet op. De grond zou sowieso eigendom van zijn vrouw blijven. Een paar dagen later verzamelde Mark zijn drie lijfwachten.
— Vanavond moet Emma verdwijnen.
De mannen keken elkaar aan. Een van hen vroeg voorzichtig:
— Wat wilt u precies doen?
Mark keek door de glazen deur naar het bassin, waar in het donkere water verschillende enorme krokodillen langzaam bewogen.
— We zorgen ervoor dat ze nooit gevonden wordt.
’s Avonds was alles bij het bassin voorbereid.
Mark had expres Selena laten komen. Het meisje kwam in een lange dure jurk, ging naast de man zitten en legde haar hand op zijn schouder. De lijfwachten stonden achter hen.
Boven het bassin hing aan een dikke ketting een enorme zak. Mark pakte een glas wijn en keek er rustig naar.
— Ze is zelf overal schuld aan. Ik gaf haar de kans om gewoon de papieren te tekenen.
Selena glimlachte.
— Is over een uur eindelijk alles voorbij?
— Over een paar minuten.
De man hief zijn hand en gaf de lijfwachten een teken. De ketting begon langzaam te bewegen.
De zak hing precies boven het water. Beneden waren de krokodillen al verschenen. Verschillende roofdieren zwommen langzaam dichterbij, alsof ze aanvoelden dat ze binnenkort eten zouden krijgen.
Mark keek aandachtig naar het water. Maar juist op dat moment gebeurde er iets waardoor alle aanwezigen volledig verstijfden van afschuw. Het vervolg van het verhaal is te vinden in de eerste reactie.
Maar plotseling zei een van de lijfwachten onverwachts:
— Meneer Mark, voordat we verdergaan, moet u iets zien.
De man draaide zich geïrriteerd om.
— Wat nu weer?
De lijfwacht haalde zijn telefoon tevoorschijn en zette een video aan.
Op het scherm verscheen Emma.
Ze zat in een onbekende kamer naast twee mannen in pakken.
— Mark, als je deze video bekijkt, betekent het dat je werkelijk hebt besloten alles tot het einde door te zetten —zei de vrouw rustig.
Het gezicht van de man veranderde onmiddellijk.
Hij keek abrupt naar de zak.
— Wie zit daar dan in?
Selena sprong ook op uit de stoel. Op dat moment klonk er buiten de poorten van het huis lawaai van auto’s. Enkele seconden later werd het erf verlicht door felle koplampen. Een van de lijfwachten liep langzaam bij Mark vandaan.
Juist hij had een paar dagen eerder het gesprek van de man gehoord en begrepen dat hij werkelijk van plan was van zijn eigen vrouw af te komen. De lijfwacht nam in het geheim contact op met Emma en vertelde haar alles.
De vrouw ging meteen naar de politie. Maar alleen woorden waren niet genoeg. Daarom stemde Emma in met een gevaarlijk plan.
Op de dag dat de lijfwachten haar zogenaamd naar het bassin moesten brengen, bevond ze zich al op een veilige plek. In de zak stopten ze een zwaar mannequin, oude dekens en verschillende zakken zand, zodat Mark niets zou vermoeden.
Het belangrijkste was te wachten op het moment dat de man zelf het bevel gaf de zak naar de krokodillen te gooien.
Alle gesprekken bij het bassin werden opgenomen.
Mark stond langzaam op uit de stoel.
— Jullie hebben me erin geluisd…
De lijfwacht antwoordde niets.
Op dat moment kwamen de politieagenten het erf op.
